Derinden gelen bir haykırışı var ''yalnızlığım''ın,ne yaparsam yapayım susmayan çığlıkları.
İçimi acıtan,beni uykularımdan eden,nefesimi kesen, canımdan can alan çırpınışları var.
Nefes aldığım müdetçe yerine kimseleri koyamadığım,koyamayacağım, koymak istemediğim anılarıma kastı var.
Kulağımdan silemediğim sese,gözümden atamadığım görüntüye garezi var.Asla kabullenmek istemediği,
anlayamadığı, anlatamadığım gerçeklerim var benim oysa; bilmiyor ki ben yalnız değilim aslında..
Ah bir bilse..
Bir bilse; her sabah yataktan kalkarken, ''günaydın'' dediğim bir adam var benim hayatımda.
Her gece sarılıp uyumanın tadını çıkardığım. Yıllarını yıllarıma karıştırdığım, teninde tenimi hapsettiğim,
uyurken uyanıp uyanıp öpüp kokladığım, en derin uykulardan fırlayıp nefesini dinlediğim,
başına gelebilecek her türlü felaketi sırtladığım, sırtlayacağım bir can var canımda.
Günümü gün yapan, ömrüme ömür katan,
yaşama hatta belki ölme nedenim olabilecek kadar derin bir anlam var akıttığı her nefesimde.
Toprağa dönüş anıma kadar unutamayacağım resimleri,
hiçbir zaman susturmak istemediğim kahkaları var 1300gramlik beynimin içinde.
Bir bilse; yaşam boyu sahip olamayacağım ama adı konmuş çocuklarımın babası var benim hayatımda.
Her gece odalarının kapında durup önce Allah,
sonra ona teşekkür edemeyeceğim canımdan parçalarımın tek mühendisi..
20'li yaşlarımı onda bıraktığım 30'lu yaşların yorgunluğunda, 70'li yaşların enerjisini yaşatan heyecanım var.
İsteyerek ya da istemeyerek içime çektiğim havada, baktığım gökyüzünde,
bastığım her bir yer seramiğinde yaşanmışlıklarımız var.
Alfabede adı, uzayda bir yerlerde sesi, rakamların arasında yaşı var.Kucakladığım noktalar, bıraktığım virgüller var.
Bir daha asla ama asla edemeyeceğimiz kavgalarım,
kimseye yapamayacağım kaprislerim, şımarıklıklarım, edalarım, nazlarım var.
Ayrı evlerde olsak da, ayaklarımızı uzatıp izlediğimiz dizilerimiz, bir daha asla aynı masada yiyemeyeceğimiz,
en sevdiği yemekler var mutfakta pişen; benim yiyemediğim..
Sonu onun mutluluğuyla biten dualarım,
asla anlatamayacağım gerçeklerim, sessizliğinin sesini bile duyamayacağım çalmayan telefonlarım var.
Süzülüp akmasını engelleyemediğim, zaman zaman farkına bile varamadığım,
alıştığım, alışamadığım ama tutamadığım gözyaşlarım var.
Bir bilse; gün olur sahip olur muyum bilemediğim dağ kulubesinde,
yanımda duran sallanan sandalyede oturacak bir insan var benimle yaşlanan.
Beraberce bakamayacağımız ağaçlarda gözü, haykıra haykıra söyleyemeyeceğimiz şarkılarda esleri var.
Üşümüş omuzlarımda elleri, beraber atamayacağımız kahkahalarımda esen rüzgarın belki getireceği nefesi var.
Bir bilse; en uyanık uykularında bile duyamacağı ''seni seviyorum'' larım var benim ona yolladığım.
Sevişlerim var yatağının başucuna gidip dokunamadan yüzüne kondurduğum.
Öpüşlerim, okşayışlarım var en sevgi dolu anneden daha sevgi dolu.
Seyredemeyeceğim yüzü var kanıma kadar işlenmiş, asla yok olmayacak.
Sayısını benim bile bilemediğim söylediğim ,
söyleyeceğim ''canım'', ''aşkım'', ''sevdiğim'', ''sevdiceğim'' le başlayan cümlelerim var duyduğu, duyamadığı, duyamayacağı..
Şarkılarım var onunla dans ettiğim, kitaplarım var başımı dizine yaslayıp okuduğum,
şiirlerim var bir daha asla yazamayacağım.
Hani Nazım'ın şiirin de ki gibi;''Geldim, Kaldım, Güldüm, Öldüm'' diyebilecek bir kadın var biryerlerde..
Onda kalan ''dün''üm,nerede olduğunu bilmediğim ''bugün''lerim, asla çoğul olarak yaşayamayacağım ''yarın''larım var.
Alyanslarınım incelttiği bir yüzük parmağım, koyduğum yeri unutmak istediğim,
hiç bakamadığım bir boşanma ilamım,
bir türlü yokluğuna alışamayacağım için değiştiremediğim eski bir kimliğim var onun seceresinin yazdığı.
Hepsinden önemlisi... Teşekkürlerim var ''yaradan''a, ''doğuran''a, ''yaşatan''a.
Dilimden düşürmediğim ''şükran''larım var, ''ya bunları yaşayamasaydım'' diye başlayan kelimelerin ardına yapıştırdığım..
Sevinçlerim var çok mutlu geçen saatlerin adına.
''Gülüşlerim'' var tüm sahip olduğum, değer biçilemeyecek anılarım hatırına..
. ''Mutluluklarım'' var, yaşayabilinecek herşeyi yaşayan nadir insanlardan biri olabildiğim için...'
'Keşke''lerim var her insanın 24 saatliğinine de olsa bu kadar sevebilecek yüreği bulabilmesi için..
Hadi cevap verin bana;
Nedir ''yalnızlık''?
Ne zaman ''yalnız''dır insan?
Dokunabileceği bir et olmadığımı zaman mı yoksa anılara sarılıp ''gülümse''yemediği, hatırladıkları içini ısıtamadığı zaman mı?
Sence ''yalnız'' mıyım ben?
