[seYyaH]

Ayrılıklar insanı büyütüyor, bu kesin! Ancak nereye doğru boy vereceğini, hangi yöne gideceğinin seçimini kişi kendisi yapıyor.

Senden nefret ederek, içimde kin besleyerek de büyüyebilirdim. O zaman kötülüğün o soğukkanlı erdemine ulaşırdım ama benim toprağım iyi! Ne yapsam kalbimde uzun zaman barınmıyor kötülük!

Seni severek girdiğim sevgi adasında, tek başıma kaldığımın kaçıncı tekrarıydı, hatırlamıyorum; senden nefret etmemeyi öğrendim. Yaşadıklarımıza, sevgime, kendime duyduğum saygıya hürmetten, ben seni olduğun gibi kabul etmeyi seçtim. Bu daha zordu üstelik!

İnsanı insan yapan erdemlerin başında geliyorsa sabır ve anlayış, ben bu basamağı çıkmak niyetindeydim. Belki de sadece bu yüzden hayatıma gönderildin!

En kolayı nefret etmek aslında! “Allah belanı versin” diyerek küfür etmekten daha kolay ne var, gidenin ardından yapılacak? Çok canın yandığında, kalbin kırıldığında isyan ediyorsun, bunu kim anlayamaz? Ancak öfkelenmenin de sınırını ayarlamak gerekiyor.

Onca yaşanmışlığa, emeğe isyan ediyorsun. Doğal bir tepki! Sonra aklın devreye girmesi gerekiyor. Birini sevmek, sadece kalbinin seçimiyle olabiliyor. Kimse kimseyi silah zoruyla sevdiremez, sadece yanında durmasını sağlayabilir. Sevdiysen, yüreğinin ve aklının tercihi budur; kandırıldığını ve inandırıldığını düşünmek ise, ruhun kendini kandırmasıdır.

Her seçimimizin sonu iyi olsaydı, nasıl büyürdük? Hiç elimizi kesmeden, bıçağın tehlikesini öğrenebilir miyiz? Hiç acı çekmemiş bir ruhun, geleceği yer neresidir? Daha önemli soru, madem olgunlaşmayacak ve öğrenmeyecek, o ruh neden buradadır? Bu soruya farklı cevaplar verilebilir elbette!

Seninle birlikte, bu hayatta olup biteni merak etmeyi öğrendim. Neden yaşadığımı, neden bu yaşadıklarımın başıma geldiğini ve daha birçok soruyu sormayı öğrendim. Bana yaşattıkların katlanması hiç kolay acılar değildi ama hepsi için teşekkür ederim. Kendime giden yolda, rehberlerimden biri de sendin! Allahtan benim toprağım iyiydi, kötülüğe doğru serpilmedim..

[Robot Moderatör]

       
Merhaba ziyaretçi. Öncelikle sitemize hoşgeldiniz. Ben robot moderatör olarak siteden daha fazla yararlanmanız için sitemize üye olmanızı öneririm. iyi eğlenceler.

 
Anahtar Kelimeler: TeşekkürLer SevgiLi. oyunları, TeşekkürLer SevgiLi. programı, TeşekkürLer SevgiLi. oyunu indir, TeşekkürLer SevgiLi. program yükle, TeşekkürLer SevgiLi. download, TeşekkürLer SevgiLi. hikayeleri, TeşekkürLer SevgiLi. resimleri, TeşekkürLer SevgiLi. haber, TeşekkürLer SevgiLi. yükle, TeşekkürLer SevgiLi. videosu, TeşekkürLer SevgiLi. msn eklentisi, şarkı sözleri

[seYyaH]

Her aşkın arkası karışıktır biraz, verilecek hesapların listesi durur cebimizde. Biz bir şeye çok kırgınızdır ama neye?

Onca zaman, onca emek, kaybolmuş yıllar, ihanet duygusu, son ve bitiş, hepsi iç içedir. Ne büyük bir zaman kaybı olduğunu düşünürüz, soğuyunca yüreğimiz. Pişmanlıklarla dolar kalbin en derin yeri; o zaman deli gibi sevdiğimizden, şimdi nefret ederiz.

Hatayı üstümüze almayı bilmeyiz. Suç hep karşıdakinindir çünkü içimiz kırgındır. Biz onun uğrunda neler vermişizdir, o bizim kıymetimizi bilememiştir. Ne yanlış insanları severiz, ne yanlış insanlarla sevişiriz geceler boyu!

Bunların suçunu aşka yüklemek ise, işin kolay kısmıdır. Bir küseriz aşka, bir daha sevmemeye yemin ederiz. Aşkın günahı neyse?

Aşka küsenin gideceği fazla yol yoktur. Aşka inancı kaybetmek; kendi cezanı kesip, kalemi kırmak demektir. Kaç yıl verdiyse yüreğe içimizdeki hakim, o kadar zaman tutuklu kalırız bedenimizin içinde.Aradan kim bilir ne kadar geçer, bir daha aşık olmamaya yemin etmişlerin çoğu, bir çift göze kapılıverirler. Kalp tekrar atar! Ölmek ve yeniden hayata dönmek gibi; yüzümüzün rengi, gözümüzün feri geri gelir.

Yüreğimizde ne kadar büyütürsek nefreti, bir vakit sevdiğimiz o insana ne kadar bilenirse yüreğin bıçağı, o kadar kendimizi kirletiriz. Kinin ve öfkenin verdiği zararı, o kişi bile bize verememiştir üstelik!

Bitmiş bir aşkın ardından elbette acısını çekmelidir gönül, çekmeden geçmez! Her ayrılık bir çeşit ölümdür, ölümün bile kırkı çıksın diye beklenir. Ancak uzarsan insanın hayattan kopması, iş nefrete, kine dönüşür.

Ne gereksiz nefretler yüklemek lazım yüreğe, ne acıyı uzatmak! Aşka da küsmemeli her darbede, hata aşkın kendide değil; bizde, seçimlerimizde! Yanlıştan gidilir doğrunun yoluna, her hata bir derstir anlayabilene. Bir dahakine daha iyi ve daha olgun bir sevdayı seçebilmeyi öğrenmeli kalp..
 Yoksa sen aşka küsmüşsün, aşkın da çok ……………….